Het was eerder lang en toch heel kort. 3 weken thuis hadden alle verwachtingen om aan alle verplichtingen tegemoet te komen en toch is het weer niet gelukt.
Een overvol programma deed me andermaal de das om.
Naast wat studiewerk om reden van de examens bij Europol, een vergadering links en rechts, een grote autopanne die ik nog altijd graag zelf herstel, ook nog enkele dineetjes en dan weet je het wel.
Zelfs mijne copain Dimi heb ik niet mogen ontmoeten en ik hoop dat hij het me niet kwalijk neemt.
Op 07 april reed ik huiswaarts via Hongarije en na 22 uur kon ik mijn geliefden weer in de armen sluiten. Een intens moment telkens weer. Na dergelijk parcours moet je al enkele dagen recupereren alvorens je onder de mensen kan verschijnen want spijtig genoeg word ook ik een dagje ouder. De pijn in spieren en botten herinneren me daaraan...
Het was fijn, heel intens en weeral leerrijk. Na te zijn geshort-listed voor een bediening bij Europol ga je natuurlijk eventjes zweven.
Zou het kunnen dat je uitgestippelde parcours perfect zal worden gevolgd? Je vraagt het je toch telkens weer af.
Op het ogenblik dat ik dit artikel schrijf weet ik nog geen resultaat en wacht dus ongeduldig af.
Mocht het niets worden dan weet ik in ieder geval dat de paar dagen in Den Haag, ook aan het Strand in Scheveningen, prachtige tijden waren. Mijn vrouwtje had me vergezeld en de wandelingen aan het strand, de etentjes bij de Argentijn en bij de Mexicaan, het aperitiefje bij "Peukie", zullen ongetwijfeld een leuke herinnering blijven.
Op het strijdtoneel waren 8 kandidaten weerhouden, geshort-listed zoals ze zeggen, en werd een schriftelijk en mondeling examen gespreid over twee dagen. Twee Letten, een Hongaar, een Oostenrijker, een Spanjaard, een Italiaan, een Française en een Belgske, ikke dus.
Het is me heel goed vergaan, maar op dat niveau spelen natuurlijk vele factoren een rol die uiteindelijk hun keuze bepalen. Zo is de Hongaar bijvoorbeeld een Liaison Officer bij de Hungarian Desk bij Europol en dus een interne kandidaat en is de inzending van Frankrijk een dame, die mogelijks de gender balance moet in evenwicht brengen. Ik wanhoop echter niet maar ben wel realistisch na alle ervaringen die ik op dat vlak al heb gehad.
Een ding zal ik zeker doen mocht het nu niet gelukt zijn, en dit is: "blijven proberen!!!!!".
Voorts gesleutel aan de wagen van de zoon die aan een nieuwe versnellingsbak en koppeling toe was en alle voorbereidingen voor de aankoop van een wagen voor zoon nr.2. De tijd vliegt snel zegt men dan; kort geleden liepen ze beiden nog met een pamper en nu rijden ze beiden al per auto.
Een vergadering met C&C werd ook succesvol beklonken met een etentje en werd de te volgen lijn voor de toekomst van de vereniging vastgelegd.
Daarnaast nog enkele etentjes met familie en vrienden en een ommetje rond de Kortrijkse Paasfoor en de drie weken waren weeral veel sneller om dan verwacht.
En last but not least werd de vereniging op poten gezet die beide zoons moet ondersteunen bij hun poging om Wereldkampioen te worden op het Wereldkampioenschap Indoorkarting te Phoenix ARIZONA dat plaats vindt eind juli begin augustus 2006.
De Vranac, onze knappe Servische viervoeter, wist niet waar hij het had met alle aandacht die hij weeral kreeg van dochter- en moederlief. Het zal ook voor hem weer een hele aanpassing zijn om door de dag alleen te zijn wanneer ik moet werken. In ieder geval heeft ook hij leuke herinneren maar moest hij wel af en toe tot de orde worden geroepen toen hij telkenmale het gevecht wou aangaan met onze kat Figaro of het dwergkonijntje, de cavia's of onze kippen liever soldaat had gemaakt. Het zal wellicht een jachthondje blijven; alle inspanningen ten spijt zal het heel moeilijk worden hem te verzoenen met onze andere dieren. Als toemaatje mocht hij wel even een 44-tonner besturen van de Sam tijdens een tweedaagse naar Hamburg en Lille. Zo wordt zijn perimeter met de dag internationaler. In zijn korte leven heeft hij intussen al 9 landen aangedaan.
In Serbia hebben we intussen weer de draad opgepakt en zijn de voorbereidingen volop aan de gang voor het studiebezoek aan het comité P in Brussel met de Servische en Montenegrijnse delegatie dat plaatsvindt van 30 Mei tot en met 2 juni.
Even voordien komen we al terug naar België voor het feest van de Vrijzinnige jeugd van dochter Amber, die inderdaad ook al 12 jaar is geworden. Daarna gaan we met de zeer goede vrienden Stephaan en Sonja nog enkele dagen genieten in het Heyderbos, een Center Parcs vestiging in Nederland.
Zo ziet u maar dat de tijd wegtikt en voor we het weten zit ons tweede mandaat er weeral op. Einde contract op 31 augustus en dan is het al 14 maand dat we de nieuwe weg zijn ingeslagen. Indien er geen openingen komen naar opties dichter bij huis zit er dus wellicht nog een verlenging in alhoewel we toch onverdroten blijven proberen om toch wat dichter bij huis te geraken.
Desalniettemin beschouw ik deze periode in mijn leven als een enorme ervaring en een goede investering voor de toekomst.
Dit gezegd zijnde sluit ik dit artikel weeral af en kom mogelijks binnenkort terug met de rest van het Europolverhaal.
Nog een kiekje van de Vranac bij het maneuvreren met de 44-tonner in het Duitse Hamburg.
Ciao,
Beogradski Corleone.
