Beste Familieleden en Vrienden,
Tussen 21/12/06 en 10/01/07 had ik een verdiende homeleave om samen met mijn dierbaren deze feestelijke periode te overbruggen. Voor je eraan begint lijkt het een lange periode, maar voor je het weet zit het er weeral op.
Naar jaarlijkse traditie werd Kerstavond gevierd bij onze goede vrienden El Torro, onze meesterkok uit Rumbeke, en zijn eega Nicole. Er hoeft daar weinig commentaar op gegeven want het was weeral eens subliem. De fijnste hapjes in combinatie met het lekkerste vocht.
Kerstdag en Nieuwjaardag werden gereserveerd voor de gebruikelijke familiebezoekjes maar voor de rest werd het werken geblazen.
Het was reeds langer dat we hadden beslist om thuis terug eens de handen uit de mouwen te steken en te starten met de behang en schilderwerken van Inkom, hall, traphall, toilet, badkamer en woonruimte.
Voor deze gelegenheid had ik twee jeugdige werklieden aangeworven, met name den Gre en den Tim waardoor ze op die manier ook eens zouden leren samenwerken, niet met het kopke alleen maar ook met de handen.
De vooropgestelde planning voorzag twee weken zwoegen maar lichtjes onderschat werden dit uiteindelijk toch 3 weken met als resultaat dat de verf nog onder mijn nagels stak toen ik moest terugkeren naar Belgrado.
Het werd dus stressen maar we moeten eerlijk toegeven dat het resultaat er mag wezen en een dankwoordje aan de jonge gasten zeker terecht is. Alleen zou ik het echt niet meer zien zitten om aan dergelijke groten werken te beginnen.
Nonkel Hubert plaatste nog vlug een MDF schouw voor de integratie van de TV en met gebruik van een variatie van kleuren, gekozen door vrouwtje Hilde, werd de woonruimte omgetoverd tot een prachtige designruimte, gelijk uit de boekskes zoals we zeggen. Het plaatsen door Nonkel Hubert van inox deurklinken en scharnieren vervolmaakte deze inspanning.
Begin Februari komen ze nu nog met de nieuwe gordijnen en als we dan nog wat nieuwe verlichting plaatsen zijn we weer voor enkele jaartjes zoet.
Ik had slechts amper de tijd om nog vlug eens binnen te springen bij de collega's te KORTRIJK of bij de buren. Het werd een vlugge goeiedag zonder dat er tijd restte om samen op een rustige manier eens een glas te drinken.
Gelukkig kwam in gans die periode nog een gezellig intermezzo met een vermaakuitstap met DAC en het nuttigen van een glas samen met collega's en vrienden en oa onze Afrikaan Rik die ook in deze periode was afgezakt naar de heimat.
Intussen zijn we dus terug in de Republiek Serviƫ gearriveerd waar op 21 jan 07 verkiezingen werden gehouden voor een nieuw parlement en regeringsploeg. Enkele dagen geleden werd mijn 'counterpart' op het Ministerie van Binnenlandse Zaken, met name Assistent Minister Vladimir Bozovic, ontslagen en vervangen.
Het is dus vooral rustig uitkijken wat de nieuwe spelers zullen brengen en wat hun verwachtingen zullen zijn wat betreft onze samenwerking. Het is inderdaad koffiedikkijken en hopelijk valt alles mee. Na anderhalf jaar heb je een bepaalde band gecreƫerd met de mensen om samen te werken en spijtig natuurlijk dat je op bepaalde vlakken van nul terug zal moeten beginnen omdat het hier de gewoonte is dat niet alleen het Hoofd van een dienst wordt vervangen maar ook zijn ganse senior staff. Het wordt dus weer aftasten en vooral afwachten tot er bereidheid is om rond tafel te gaan zitten en de toekomst te bespreken.
We denken echter positief en zeker als ik de kalender bekijk en ik terug eens naar huis kan vliegen voor een kleine verpozing van enkele dagen. Het is heel interessant en boeiend om in een andere omgeving te werken en te leven maar de lokroep naar eigen stal blijft toch groot. Wat is het altijd leuk om terug thuis te komen en de dierbaren in de armen te sluiten evenzeer is het even pijnlijk als weer afscheid moet worden genomen.
Momenteel ligt de verlenging van mijn contract op de tafel in Brussel bij Buitenlandse Zaken en het ziet er voorlopig naar uit dat we er nog een mouw van 6 maanden aan dit buitenlandse avontuur zullen breien.
We houden u op de hoogte want anders is het hier op 28/02/07 de boeken toe. Wat vliegt de tijd; het is alsof ik gisteren begon en er zijn al 19 maanden voorbij.
Ik groet jullie allen van harte en tot zolang,
Martin
